- Udāna 2.7
Ekaputtakasutta
Evaṁ me sutaṁ— ekaṁ samayaṁ bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tena kho pana samayena aññatarassa upāsakassa ekaputtako piyo manāpo kālaṅkato hoti.
Atha kho sambahulā upāsakā allavatthā allakesā divā divassa yena bhagavā tenupasaṅkamiṁsu; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdiṁsu. Ekamantaṁ nisinne kho te upāsake bhagavā etadavoca: “kiṁ nu kho tumhe, upāsakā, allavatthā allakesā idhūpasaṅkamantā divā divassā”ti?
Evaṁ vutte, so upāsako bhagavantaṁ etadavoca: “mayhaṁ kho, bhante, ekaputtako piyo manāpo kālaṅkato. Tena mayaṁ allavatthā allakesā idhūpasaṅkamantā divā divassā”ti.
Atha kho bhagavā etamatthaṁ viditvā tāyaṁ velāyaṁ imaṁ udānaṁ udānesi:
“Piyarūpassādagadhitāse, Devakāyā puthu manussā ca; Aghāvino parijunnā, Maccurājassa vasaṁ gacchanti.
Ye ve divā ca ratto ca, Appamattā jahanti piyarūpaṁ; Te ve khaṇanti aghamūlaṁ, Maccuno āmisaṁ durativattan”ti.
Sattamaṁ.